Probówki szklane ze szlifem

Probówki szklane ze szlifem (stożkowym złączem szlifowym) stanowią jedno z najbardziej podstawowych elementów wyposażenia laboratorium. Wykonane ze szkła borokrzemowego lub sodowo-wapniowego, charakteryzują się wysoką odpornością chemiczną na kwasy, zasady i rozpuszczalniki organiczne oraz odpornością na szok termiczny, czyli ogrzewanie w płomieniu palnika, łaźnie wodne i kąpiele lodowe.

Występują w wersjach ze szlifem stożkowym 10/19, 14/23, 19/26 i pojemnościach od kilku do 50 ml. Dokładne wykonanie probówki oraz złącza szlifowego warunkuje jej szczelność poprzez doskonałe dopasowanie z korkiem szklanym lub z tworzywa oraz bezpieczeństwo (brak rys, pęknięć, wyszczerbień, ostrych rantów).

Standardowo probówki szklane można sterylizować (autoklawować) pod warunkiem przestrzegania tempa nagrzewania i chłodzenia, a w przypadku mycia stosowania odpowiednich środków myjących lub odtłuszczających, jak również szczotek czy myjek laboratoryjnych (automatów myjąco-dezynfekujących). 

Dla specyficznych analiz stosuje się specjalnie do tego przeznaczone probówki, przykładowo w analizie kolorymetrycznej w metalurgii (metoda Egertza) stosuje się probówki Egertza. Oznaczanie zawartości węgla w stali i żeliwie wymaga stosowania skalowanych probówek w celu porównania barwy z roztworami wzorcowymi. Po rozpuszczeniu próbki w stężonym kwasie azotowym pojawia się żółtobrązowe zabarwienie roztworu na skutek powstania kompleksów Fe3+ w zależności od zawartości węgla. Roztwory próbki i roztworu wzorcowego przenosi się do probówek Egertza i porównuje intensywność barwy wzrokowo, aż kolory się pokryją. Probówki Egertza znajdą zastosowanie wszędzie tam, gdzie pojawia się konieczność porównania barwy próbki wyjściowej z roztworem wzorcowym, przykładowo oznaczanie kolorymetryczne składników śladowych, np. fosforu lub barwników biologicznych